Wishlist

Liselore ilizarov © E.G. Atteveld / L. Rugebregt 2012

Gedurende de zes maanden dat ik ‘in het frame zat’, had ik alle tijd van de wereld om na te denken. Had ik een slechte dag, en die had ik vaker dan mij lief was, dan kon ik ontzettend gaan zwelgen in gedachten als: had ik maar dit of dat, wat nou als dit of dat, en waarom dit of dat..? Constructief is natuurlijk iets anders, dus ik besloot een wishlist op te stellen van dingen waar ik naar uit kon kijken zodra ik weer uit het frame was. Iets om me op te verheugen.

Ik begon mijn lijstje met simpele dingen:
– Mijn voet, enkel en onderbeen goed schoonboenen onder de douche
– Eindelijk weer op mijn zij slapen
– Mijn bed weer netjes opmaken
– Zo snel mogelijk weer fietsen
– Een cappuccino gaan drinken in de stad

Maar waar ik mij het meest op verheugde waren:
– Mijn favoriete vakantieland: Zwitserland
– En mijn favorite-city-ever: Berlijn

Koste wat het kost zou het mij gaan lukken om die twee bestemmingen te bereiken nog voor 2012 voorbij zou zijn (27 april 2012 werd het frame na zes maanden verwijderd). En het is gelukt. In september stapte ik met een vriendin in de auto (mijn been in de brace steunend op het dashboard) voor een week in de Zwitserse bergen. En eind november stapte ik (zonder brace) in het vliegtuig voor een paar dagen Berlijn.

Zwitserland
Om onze bestemming in Zwitserland te bereiken zijn we ongeveer 10 uur (incl. tussenstops) onderweg geweest. Hoewel mijn been in de brace steunde op het dashboard, viel het toch niet te voorkomen dat mijn voet, enkel en been opzwollen (foto rechtsboven). Maar na deze rit werden we beloond met een week lang alle dagen zon! Hoewel (berg)wandelen er niet inzat voor mij, kon ik wel genieten van de hele dag buiten doorbrengen (en wat kon ik die vitamine D na maanden opgesloten in huis goed gebruiken). Helaas geen blote benen in de zon voor mij, de littekens konden dat nog niet aan (foto linksonder).

Zwitserland © L. Rugebregt 2012
Zwitserland © L. Rugebregt 2012

Berlijn
Tegen de tijd dat ik naar Berlijn ging kon ik alweer ‘goed’ lopen, maar aan het einde van elke dag voelden mijn voet en enkel aan alsof ze er afgezaagd werden. De zwelling in mijn enkel en been was dan zo erg dat ik ’s nachts weer met mijn been omhoog moest slapen, gelukkig bood mijn koffertje uitkomst om het voeteneinde van het bed op te hogen (foto linksonder). Wat ik altijd ontzettend leuk vind aan Berlijn is dat er altijd leuke (zelfgemaakte) hebbedingen tegenkom, zoals ditmaal een leuke ring (foto linksboven) en een ‘custommade’ horloge aan een ketting (foto rechtsonder).

Berlijn © L. Rugebregt 2012
Berlijn © L. Rugebregt 2012

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Posted on: 16 december 2012, by : Liselore

One thought on “Wishlist

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *