Wie A zegt, moet ook B zeggen

Morgen mag ik mij weer melden in het UMC. Er zal een röntgenfoto gemaakt worden van mijn linkeronderbeen en daaruit moet blijken of het bot inmiddels sterk genoeg is om te kunnen compenseren voor het rechterbeen als dat gebroken wordt. Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Aan de ene kant ben ik natuurlijk wel nieuwsgierig in hoeverre mijn linkerbeen is ‘genezen’, aan de andere kant wil ik er (nog) niet aan denken om het hele proces weer door te moeten maken met mijn rechterbeen. 

Maar wie A zegt, moet ook B zeggen. Ik kan nu niet meer besluiten om het rechterbeen te laten voor wat het is en met één ‘recht’ been en één ‘krom’ been verder te gaan. Maar nog steeds schiet het elke dag wel door mijn hoofd: was het wel een juist besluit om me te laten opereren? En zometeen nog een keer? Is het ’t waard? Ik had geen fysieke klachten voor dit hele gebeuren, alles was, en is, vanuit een preventief oogpunt. Wat nu, wat nu als ik over vijftien tot twintig jaar alsnog fysieke klachten krijg? Wat nu als ik gewoon nee had gezegd, zou ik dan echt op mijn vijftigste niet meer kunnen lopen van de pijn in mijn versleten enkels of knieën?

Ik weet ook wel dat ik moet berusten in het feit dat er op deze ‘wat-als-vragen’ toch geen antwoorden bestaan, maar het is ook een beetje de aard van het beestje. WAT NU ALS?!?! Gelukkig heb ik wel een soort antwoord gevonden op de vraag ‘wat nu als ik het niet had gedaan?’ Een paar weken geleden ontmoette ik namelijk een wat oudere vrouw met o-benen waar nooit iets aan gedaan was. Haar knieën zijn al jaren helemaal kapot en ik kon gewoon zien dat ze er last van had. Op de één of andere manier gaf mij dat een beetje rust. Misschien had ik er toch goed aan gedaan om de stand van mijn benen te laten corrigeren.

Maar het zal een schrale troost blijven net zolang tot ik de ‘tweede ronde’ uit heb gezeten (letterlijk) en beide benen weer helemaal genezen, gezond, soepel, sterk en pijnvrij zijn. Ik vrees dat ik daar nog wel een paar extra jaartjes voor uit mag trekken. En dat voor iemand die alles altijd meteen gedaan wilt hebben.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Posted on: 12 november 2012, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *