Tip

Recensie: Alle zeeën zijn geduldig

Mooie woorden mogen gezien worden

Goed. Nu moet ik even eerlijk zijn. Alle zeeën zijn geduldig maakte oorspronkelijk deel uit van de juni-selectie van Een perfecte dag voor literatuur, totdat er ineens een e-mail kwam met het verzoek niet meer over de bundel te bloggen. Ik had er tot dat moment niet bij stilgestaan, maar publicatiestress is voor veel auteurs natuurlijk niet onbekend. En met die stress bleek Ineke Riem te kampen…

Tja, vijftien bloggers die tegelijkertijd je gedichten lezen en er ook nog eens tegelijkertijd over bloggen… De uitgeverij ziet het als een buitenkans om het boek te promoten, maar Ineke zag het anders, ik vermoed een gevalletje: What if they’re going to kill my darling?! Dus werd Alle zeeën zijn geduldig van de lijst geschrapt met het verzoek er niet over te bloggen.

Maar in dit soort gevallen ben ik niet zo goed in luisteren. Al tijden keek ik uit naar het lezen van Alle zeeën zijn geduldig, lonkte de prachtige kaft naar mij vanuit de boekenkast en had ik mijn potlood al in de aanslag om mooie zinnen te onderstrepen. Daarom dus… sla ik je verzoek ongegeneerd in de wind lieve Ineke, want mooie woorden mogen gedeeld én gezien worden:

Collage Alle Zeeën

Mijn mening over Alle zeeën zijn geduldig:
Must Read / Must Not Read

Alle zeeën zijn geduldig

Niet alle zeemeerminnen spoelen aan op het strand. Een enkeling komt terecht in een geestloze, Hollandse woonwijk en moet het hele jaar door overwinteren onder de schors van wat ze verzint. Terwijl ze uitkijkt naar bruinvissen, tuimelaars of een liefde zonder woorden, bezingt ze haar lot in regels die je raken als harpoenen.


Alle zeeën zijn geduldig

Alle zeeën zijn geduldig| Ineke Riem | De Arbeiderspers | €9,99 | ISBN 9789029538732

Met dank aan Singel Uitgeverijen | De Arbeiderspers & Not Just Any Book.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

Recensie: Het regende vogels

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik maandelijks nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Het regende vogels van Jocelyne Saucier.

Niemand zonder een verhaal…

Een mens krijgt niet meer dan hij of zij dragen kan in het leven, maar tegen wil en dank draagt een persoon soms meer dan hij of zij zou willen kunnen dragen. Keuzes in het leven staan niet altijd voor de vrijheid om een keuze te maken. Soms wordt er een keuze voor je gemaakt, of je nu wil of niet, of je er iets mee kan of niet, en heel soms is er geen sprake van een keuze. Dan is er alleen het lot om te bepalen. Of je blijft leven of niet… en of je het na kunt vertellen of niet…

Aan het begin van de twintigste eeuw werd het noorden van Ontario, Canada geteisterd door de Great Fires. Verwoestende branden waar geen ontkomen aan was en waarbij de vogels naar beneden vielen als vliegen. Met de branden verankerd in het collectieve geheugen van de overlevenden gaat in Het regende vogels een fotografe op zoek naar Ed, Ted of Edward Boychuck die de Great Matheson Fire overleefde en dagen – half blind, zo leek het – door de puinhopen zou hebben gelopen.

Het regende vogels, had ze gezegd. Toen de wind opstak en de hemel schuilging achter een koepel van zwarte rook, werd de lucht ijl, de hitte en de rook maakten ademhalen onmogelijk, voor ons, maar ook voor de vogels, en een regen van vogels viel neer bij onze voeten. p.84/85

Of de fotografe Boychuck heeft gevonden? Ja. Maar daar gaat het eigenlijk niet om. Want Ted – zoals Boychuck zich is gaan noemen – is inmiddels overleden. Het gaat om het verhaal dat Ted achterlaat zonder ooit een woord te hebben gesproken over wat hij heeft meegemaakt tijdens en na de Great Matheson Fire. Maar het verhaal wel verteld in de schilderijen die na zijn dood gevonden worden door Charlie en Tom die, net als Ted, hun heil zochten in de anonimiteit van het Canadese woud.

‘We hoeven er niet per se iets mee te doen.’
‘Nee, maar we denken er wel aan.’
‘Misschien was dat zijn bedoeling wel.’
‘Wat?’
‘Dat we aan hem denken.’ p.67

Ik denk het wel. Want iemand zonder een verhaal, is niemand. Heeft nooit bestaan en zal al dood zijn voordat het einde is gekomen. Dus hoe verzeker je jezelf ervan dat je niet vergeten zult worden, dat je verhaal niet vergeten zal worden? Het is een gok. Een gok dat er mensen zullen zijn om je verhaal te ontdekken en te vertalen. En voor die ontdekking en vertaling van het verhaal van Ted, worden er meerdere personages ten tonele gevoerd door Jocelyne Saucier.

Teveel personages naar mijn zin voor een boek dat ‘slechts’ een kleine 200 pagina’s telt. Maar desondanks is Het regende vogels een prachtig verhaal voor de mensen die hun aandacht weten te houden bij wat zich op de pagina’s – niet zelden tussen de regels door – afspeelt. Een verhaal over (een verlangen naar) vrijheid, liefde en ook geluk, want:

Het geluk toelaten, dat is het enige wat nodig is om gelukkig te worden. p.190


Het regende vogels

Een fotografe gaat op pad om een reportage te maken over overlevenden van de brand die decennia geleden diepe wonden heeft geslagen in het collectieve geheugen van de bewoners: de grote brand van Matheson. In het Canadese woud treft ze een paar zonderlinge en vrijheidslievende outcasts. Ze zijn aanvankelijk wantrouwig, maar al snel besluiten ze de fotografe te helpen, een beslissing die ongewild hun bestaan danig overhoop haalt.

En dan, plotseling, is daar Marie Desneige, een raadselachtige tachtigjarige met sneeuwwit haar die ternauwernood is ontsnapt uit het verzorgingstehuis. Tegen alle verwachting in eist de liefde zijn plaats op.


Het regende vogels-LR

Het regende vogels | Jocelyne Saucier | Meridiaan Uitgevers | €18,95 | ISBN 9789048822164

Lees hier meer recensies over Het regende vogels, geschreven door de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur.

Met dank aan Meridiaan Uitgevers & Not Just Any Book.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

365 Dagen Positief ~ Prachtig!

Gisteren kreeg ik mijn zevende e-mail van 365 Dagen Positief. De strekking van de e-mail was dat iedereen er mooi en stralend uit kan zien. En voel je je niet mooi – die dagen hebben we allemaal weleens – besteed dan juist wat extra aandacht aan je uiterlijk(e verzorging). En vergeet daarbij ook niet de positieve affirmaties waarmee je jezelf een hart onder de riem kunt steken.

Schoonheid komt van binnen… We kennen deze uitspraak allemaal en toch heb ik er niet altijd een boodschap aan gehad. Nog niet zo lang geleden voelde ik mij – letterlijk en figuurlijk – lelijk. Het begon bijna drie jaar geleden. Ineens kreeg ik een paar pukkeltjes op mijn wang, en dat voor iemand die nog nooit last had gehad van een onrustige gezichtshuid. En ja, ik had daar ontzettend de pest.

Had ik toen geweten hoe die paar pukkeltjes op mijn wang zich in drie jaar tijd zouden ontwikkelen tot een acné over mijn hele gezicht, dan had ik op dat moment nog wel even gewacht met mijn gemopper. Wat ik ook deed, van het aanpassen van mijn eetpatroon (dat eigenlijk al heel gezond was) en steeds nieuwe verzorgingsproducten gericht op de onrustige gezichtshuid, het ging van kwaad tot erger. Zo erg, dat ik mijzelf een paar maanden geleden hoorde zeggen: “Ik ben niet mooi meer.”

Ik kon de pukkels op mijn gezicht niet meer aanzien! Totdat ik iets interessant las over het reinigen van een vette gezichtshuid met… OLIJFOLIE! Ja, inderdaad, olijfolie! En het werkt! Echt! Mijn gezichtshuid is inmiddels een stuk rustiger geworden. Nog steeds onrustig, maar rustiger. Vat je ‘m nog? Wil je weten hoe? Nou, hier komt ie dan, op z’n populair Amerikaans verwoord, in de trend van een beautyblog:

7 Prachtig © LizLohren.nl

  • ’s Avonds masseer ik mijn gezicht in met een beetje olijfolie gemengd met een druppeltje tea tree olie.
  • Daarna leg ik een vochtig microvezeldoekje – dat ik in een laagje heet water heb gelegd en daarna voldoende af heb laten koelen om vast te kunnen pakken – op mijn gezicht, laat de stoom even inwerken en veeg daarna in één keer de olie weer van mijn gezicht af met het doekje.
  • Als laatste maak ik mijn gezicht schoon met de Skin Tonic van de Neutral gezichtsverzorgingslijn, wrijf ik nog wat tea tree olie op onrustige pukkeltjes en smeer mijn gezicht in met een beetje Neutral Face Cream.
  • ’s Ochtends was ik mijn gezicht met de Neutral Face Wash (of een andere parfumvrije Face Wash) en maak ik wederom mijn gezicht schoon met de Neutral Skin Tonic en gebruik ik de Neutral Face Cream.

That’s it! Gecombineerd met het drinken van voldoende water en thee, en zo min mogelijk zuivel en suiker, lijkt mijn gezichtshuid na een paar weken deze routine aan te hebben gehouden, eindelijk wat rustiger te worden.

Schoonheid komt van binnenuit… en vanuit een creatieve insteek.

[Tweet bovenstaande quote]

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

Waarom ik mij heb opgegeven voor 365 Dagen Positief

Kussentjes!

Een van de meest frustrerende ervaringen van het ilizarov-frame vond ik toch wel dat ik nooit eens lekker kon zitten of liggen. Het been moest continu omhoog in een gestrekte houding liggen. Dit is om ervoor te zorgen dat je spieren ‘opgerekt’ blijven en het vocht in je been ‘weg kan lopen’. Allemaal mooi en wel, maar comfortabel is iets anders, met name voor de enkel en de knie.

Onder mijn enkel/hak lag dan ook voortdurend een opgerolde handdoek zodat mijn enkel niet ging hangen, en onder mijn knieholte mocht ik niets leggen anders zou het been niet echt gestrekt zijn. Overdag op de bank vond ik dit het merendeel van de tijd nog wel uit te houden, ’s nachts werd ik echter gillend gek van mijn knie en enkel. Met name mijn knie deed na verloop van tijd zoveel pijn dat ik er toch een opgerolde handdoek onder schoof en na een paar maanden zelfs een (dun) kussen. Het nadeel van handdoeken is echter dat ze zo ruw voor de huid zijn, het is helemaal niet zacht. En een kussen onder de knie nam ook weer zoveel ruimte in in mijn bed dat al bezaaid was met kussens om dat been maar gestrekt omhoog te houden.

Maar zaterdag vond ik bij de Xenos ineens twee kussentjes die een (mogelijke) oplossing kunnen bieden. Ze zijn zacht doch lekker stevig, de hoesjes kunnen eraf (zodat je ze ook nog eens kunt wassen) en ze zijn lekker klein. Ik zie het al helemaal voor me, als ik over een tijdje een ilizarov-frame om mijn rechteronderbeen heb, met mijn knie en enkel op deze lekkere zacht kussentjes.

Kussentjes © L. Rugebregt 2012

Xenos | Kussentje memory foam | 30 x 13 x 8 cm | 3.99 euro per stuk

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Een goede voorbereiding is het halve werk [2]

Vandaag stond mijn vader voor de deur. In zijn handen had hij een grote witte plastic tas en een brede grijns op zijn gezicht. Hij had wat inkopen voor mij gedaan: kompressen van De Action. In een eerdere post had ik al omschreven welke dingen je maar beter van tevoren geregeld kan hebben, en gaf ik als tip om kompressen te kopen bij De Action. Het scheelt in de kosten en ze nemen lekker veel wondvocht op zonder te blijven plakken aan je wonden. Hier een foto van mijn special delivery of the day.

Een goede voorbereiden is het halve werk. Kompressen voor de 2e ronde ilizarov-frame © L. Rugebregt 2012

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

 

Uit het ziekenhuis… en nu?

Eindelijk was ik dan ontslagen uit het ziekenhuis en kon ik naar huis. Nou ja, naar huis? Eigenlijk wilde ik het liefst vanuit het ziekenhuis rechtstreeks terug naar mijn studentenkamer. Twee hoog, twee trappen, badkamer en toilet op de eerste verdieping. Niemand was het hiermee eens. En uiteindelijk moest ik toch echt mijn gezond verstand gebruiken. Het is werkelijk beter als je de eerste tijd na de operatie mensen om je heen hebt die je 24/7 in de gaten kunnen houden.

Maar daar zat ik dan. Had ik gedurende de ziekenhuisopname alleen maar de dagen en nachten afgeteld totdat ik weg mocht, ineens wist ik niet wat ik met mezelf aan moest. Heel veel mensen vergeten dat het niet alleen om de operatie gaat ,waarbij het Ilizarov-frame wordt geplaatst. Pas na de operatie begint ‘de uitdaging’. Voor onbepaalde tijd zit er iets zwaars om je been, je bot is gebroken en wordt elke dag een stukje gedraaid, je hebt pijn, kan niet slapen, wordt beperkt in alles, en ga zo maar door. Zonder enige ongein bevind je je in de meest ongemakkelijke, zowel fysieke als emotionele, periode van wellicht je hele leven. Dat vereist aanpassingsvermogen.

Maar het goede nieuws is, dat als de koningin der driftkikkers (haar naam is Liselore geloof ik) zich aan kan passen, ieder ander in hetzelfde schuitje dit ook kan. Maar, zo kenmerkend voor het leven, met pieken en dalen. Vooral de eerste tijd is het moeilijk. In de kleine twee weken die ik bij mijn ouders verbleef heb ik niet alleen mezelf meerdere malen tot wanhoop gedreven, ook mijn ouders. Bij deze ook een dank je wel voor mijn ouders: Dank voor alle goede zorgen, en nog meer dank voor al het geduld! Mijn chagrijnige bek moet op sommige momenten nog erger geweest zijn dan toen ik in de puberteit zat. Ik denk dat op sommige momenten moeten mijn ouders zich behoorlijk machteloos hebben gevoeld. Toe moeten kijken terwijl je kind pijn en ongemak ervaart, dat is heftig.

Die eerste weken leerde ik ook al snel om me niet te veel te willen verzetten tegen de dingen die niet lukten. Dan duurde het maar uren voordat ik gedoucht en aangekleed was. Ik kon me soms ook helemaal kapot vervelen, overigens een goed teken: energie om je te vervelen. Mijn ouders lieten me niet alleen de trap op- en aflopen. Ik riep om de haverklap om een kopje thee en mocht kiezen wat ik ’s avond wilde eten, voordelen zijn er natuurlijk ook. En soms, soms lag ik ’s avonds in bed te huilen uit pure onmacht.

Tip: Je zult merken dat je de eerste tijd weinig energie hebt om ook maar iets te doen. Hier had ik al rekening mee gehouden. Ik had bedacht dat ik de hele dag boeken kon lezen die al eeuwen ongelezen in mijn boekenkast stonden. Maar je energieniveau staat zelfs dit niet toe. Wil je net als ik niet de hele dag tv kijken, dan zijn luisterboeken een uitkomst! Heb je een bibliotheekpas? Haal dan een voorraad luisterboeken in huis en zet deze op je iPod/mp3-speler, scheelt je ook weer een hoop geld.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.