Indisch

365 Dagen Positief ~ Vuur

Vuur

Ik zie het als karakter. Niet direct zichtbaar. En het duurt soms even voordat het goed aangewakkerd is, of weer tot rust komt. Misschien zit het ook wel een beetje in mijn Indische bloed. Het vuur dat door mijn aderen stroomt en zo nu en dan wild om zich heen slaand aan de oppervlakte komt, om vervolgens weer te reduceren tot een waakvlammetje.

Veel mensen lijken het beeld te hebben van ‘Indische meisjes’ als lief, haast onderdanig. Maar wie beter kijkt weet dat er meer achter dat ‘beheerste’ uiterlijk schuilgaat. ‘Wij’ Indische vrouwen weten wat wij willen, durven hier werk van te maken en onze mond hiervoor open te trekken… of veelbetekenend te zwijgen.

205 Vuur © LizLohren.nl

Mijn karakter bestaat uit vuur. Zelfs als ik niets zeg en mij terugtrek. Ik ben er nog. Ik luister en voed mijn vuur met alles wat ik zie, hoor en ervaar. En ik heb dat vuur ook nodig om vol passie te gaan voor wat ik wil bereiken, en om voor mezelf en anderen te gaan.

Ik ben niet bang voor het vuur in mij. Zelfs als ik – of een ander – me er zo nu en dan aan brand. Het maakt mij tot wie ik ben en herinnerd mij eraan wanneer het tijd is om het wat in te tomen of aan te wakkeren, maar het vuur blussen… dat zou ik nooit willen!

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

365 Dagen Positief ~ Rijst

Goedemorgen! Gisteren ontving ik mijn 57e e-mail van 365 Dagen Positief  over het ‘rijstexperiment’. Een experiment waarin aangetoond wordt dat water over ‘geheugen’ lijkt te beschikken en gevoelig is voor positieve en negatieve energie. Het experiment bestaat uit het blootstellen van gekookte rijst aan zowel positieve als negatieve energie (in de vorm van woorden, gedachten en emoties). En wat blijkt, de ‘positief’ behandelde rijst blijft na verloop van tijd vaker ‘mooi’ dan de ‘negatief’ behandelde rijst die ging schimmelen en verkleuren. En wist je dat (wij!) mensen voor een groot deel uit water bestaan…

Aaah ja, rijst! Ik zou rijst nooit negatief kunnen behandelen. Ik ben opgegroeid met rijst, met de geur en met de smaak ervan. Rijst is voor mij vertrouwd. Nooit, nooit, nooit zal ik rijst weggooien. Is dat mijn Indische bloed? Nee, dat is mijn Indisch erfgoed. Maar waarom zou ik mezelf – en anderen – niet net zo behandelen als ik rijst behandel?

Ik had al eens eerder gehoord over het rijstexperiment, maar mij er verder niet echt in verdiept. Nu ik er opnieuw over nadenk, dan klinkt het eigenlijk best logisch, niet dat water geheugen heeft, maar hoe negativiteit en positiviteit invloed hebben op alles en iedereen. Ik denk dat het gaat om trillingen, negatieve en positieve trillingen.

Als we meer positief denken en doen, dan zenden we meer positieve trillingen uit, naar onszelf en naar anderen. Welk mens doet dit eigenlijk niet goed? Eigenlijk is het een soort middeltje voor eeuwige jeugd(igheid) nu ik er zo over nadenk. Ontdekking van de dag! Is dat even een leuk verjaardagscadeautje voor mezelf… ;)

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>

57 Rijst © LizLohren.nl

Waarom ik mij heb opgegeven voor 365 Dagen Positief

TROUW | De verzwegen verhalen van ‘ons Indië’

Gisteren verscheen in Trouw een artikel geschreven door Hagar Jobse met als titel: De verzwegen verhalen van ‘ons Indië’. Centraal in het artikel staat De schrijfwedstrijd van Indisch 3.0, georganiseerd en gecoördineerd door, uhm, jawel, mij. Met deze wedstrijd gaat Indisch 3.0 op zoek naar verhalen over Nederlands-Indië. In het artikel komen ook Peter Bouman (Indisch Netwerk en Stichting Pelita), Iris Cousijnsen (Nasi Idjo) en Wim Willems (historicus) aan het woord over de ‘trend’ onder de jonge Indische generaties die steeds meer interesse tonen in hun Indische achtergrond en identiteit.

Lees hier het artikel in PDF

De verzwegen verhalen van ons Indië