Externe fixateur

Ilizarov kledinguitverkoop

Een van de dingen die ik echt GRUWELIJK vond van mijn tijd in het ilizarov-frame, was het feit dat ik geen normale kleding aan kon trekken. Het was ook nog eens hartje winter, dus jurkjes waren al helemaal geen optie boven dat irritante frame van mij.

Gelukkig heb ik een superlieve oma die toen diverse broeken heeft vermaakt én gemaakt voor mij! Maar nu ligt al die kleding een beetje te niksen in mijn kledingkast. Tijd voor een uitverkoop!

De specificaties:

  • De broeken zijn maatje XS/S.
  • De broekspijpen zijn aangepast aan de RECHTERpijp (dit is zo te vermaken naar de linkerkant, aangezien de aanpassingen eerst aan die kant hebben gezeten).

De prijs en foto’s:

Alles mag in een keer weg voor 30 euro. Je krijgt dan 3 broeken, 1 sportbroek, 1 col, 1 hoes en 6 onderbroeken.

Zwarte broek

Deze zwarte broek heeft mijn oma op maat gemaakt voor mij. Aan de rechterkant loopt een rits van boven tot onder.

Grijze broek

Deze (blauw-)grijze broek was mijn favoriet! Ook hier loopt er een rits van boven tot onder.

Spijkerbroek

En toen wilde ik tóch een spijkerbroek kunnen dragen! En een halve spijkerbroek is alsnog een spijkerbroek! Ook hier weer een rits erin van boven tot onder. En dan doe je om het frame (cq. fixateur) gewoon een warme col:

Col

Een lint aan de onderkant erdoor en je been is weer warm met frame/fixateur en al ;)

Hoes

Maar soms kan het echt heel koud zijn zo’n wijde pijp om je been waar alle wind onderdoor komt. Dan kun je beter een extra hoes om je frame/fixateur hebben (er zit klittenband in verwerkt!)

Sportbroek

Dit was mijn sportbroek die ik gebruikte voor fysiotherapie. Aan de rechterzijkant zitten drukknoopjes van boven tot onder.

Onderbroeken

En deze onderbroeken met aan beide kanten klittenband zijn echte lifesavers, zeker als je in het ziekenhuis ligt en je je amper kunt bewegen, laat staan een onderbroek over je kont heen kan krijgen!

WIE KAN IK BLIJ MAKEN???

Stuur gerust een e-mail naar: mail@lizlohren.nl, ook als je nog vragen hebt :)

Lees ook eens de volgende blogposts met:

Ilizarov-notities #21 | Update littekens

.

Nu er, sinds de heupoperatie een half jaar geleden, weer een litteken bij is gekomen, is het weer eens tijd geworden voor een litteken-update (eerdere updates vind je hier en hier).

Sinds ik in maart te horen heb gekregen dat het geen zin meer had om mijn littekens, veroorzaakt door het ilizarov-frame, in te blijven smeren – er zal een plastisch chirurg aan te pas moeten komen – vind ik het allemaal wel best. De littekens zijn zeker niet mooi en trekken meer dan genoeg aandacht, maar mij  vallen ze steeds minder op, zeker in vergelijking met mijn ‘nieuwste aanwinst’ op mijn rechterheup.

Update littekens [2] 04.10.2013 (c) LizLohren.nl

Mijn ‘wormpje’ (overigens heb ik die benaming niet zelf verzonnen) is na zes maanden nog steeds duidelijk zichtbaar en ook goed te voelen door kleding heen. Veel pijn of getrokken heeft dit litteken nooit gedaan, maar mooi genezen wilt het ook niet echt. Dit heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat een wond van binnenuit geneest en er wat dat betreft meer dan genoeg ‘werk is te verzetten’ aangezien er tot op het bot is gesneden.

Update littekens [2] © LizLohren.nl

De rij ‘spikkels’ aan weerszijden van het litteken op mijn heup zijn veroorzaakt door de nietjes (dus niet hechtdraad) die zijn gebruikt om de wond te dichten na de operatie.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Ilizarov-notities #18 | (voor)Oordelen

.

De strekking van de laatste Sunday Quote op 2Z1G.nl trek ik even door naar deze blogpost. Want iedereen maakt zich er weleens ‘schuldig’ aan, een oordeel vellen over een ander, los van het feit of je de ander nu wel of niet goed kent, en zonder dat je echt op de hoogte bent van het feit dat het topje van de ijsberg wel degelijk onder de oppervlakte doorloopt. Ik probeer er de laatste tijd alerter op te zijn dat ik niet zo snel mijn ‘oordeel’ over een ander klaar heb staan. En ja, dat gaat met vallen en opstaan.

Maar dan ineens komt – onvermijdelijk – het moment dat er anderen zijn die hun (voor)oordeel over MIJ klaar hebben staan. Oh, STIK! Wat moet ik daar nu mee aan?

FYI: afgelopen april heb ik een heupoperatie ondergaan (het vervolg van een operatie aan mijn linkeronderbeen in 2011, en de tweede in een reeks van meerdere operaties aan mijn benen) waarvan ik nu nog steeds aan het revalideren ben. Hierdoor heb ik geen betaalde baan en leef ik van een bijstandsuitkering. Ja, daar ben ik gewoon heel eerlijk in!

Ook al weet ik dat ik mezelf echt niet hoef te verdedigen, het raakt me toch als ik (via via, zelden rechtstreeks) hoor dat er mensen zijn die denken dat mijn situatie te vergelijken is met ‘lekker’ vakantie houden, of dat, omdat er aan mijn hoofd en handen niets mankeert, ik gewoon te lui ben om aan het werk te gaan. Alsof het gewoon gemakzucht van mij is. In zulke gevallen komt dan altijd de gedachte bij mij op om – bij wijze van experiment – een maandje te ruilen van situatie.

Dat ik weer pijnloos en vooral soepel kan lopen. Dat ik niet meer meerdere malen per week naar fysiotherapie en acupunctuur hoef en dry needling tot het verleden behoort. Het geen probleem is om tijdens de spits in een bus of trein te staan zodat ik van en naar mijn werk kan komen. Dat ik alle projecten die ik nu op vrijwillige basis doe af kan ronden en betaald werk kan zoeken. En dat ik tegen mijn nieuwe werkgever kan zeggen dat ik voor onbepaalde tijd beschikbaar ben want er zal NOOIT meer een vervolgoperatie komen.

Dan mag jij ‘lekker’ thuiszitten en ‘vakantie’ houden…

Deze blogpost is ook gepubliceerd op 2Z1G.nl

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Ilizarov-notities #17 | Picture Perfect

.

Serieus? Serieus?! S.E.R.I.E.U.S.?!?! Ik ben jong. Ik drink niet. Ik rook niet. NO DRUGS! Ik eet gezond. Ik snoep zelden. Ik slik(te) extra vitamine B en D. Ik drink brandnetelthee. IK. BEN. PERFECT.  <P.E.R.F.E.C.T.>

Helaas bewees de röntgenfoto op het computerscherm het tegendeel. Bij de breuk in mijn heup was (nog steeds) ‘zwart’ te zien. Zwart en niet wit. Zwart. Zwart staat gelijk aan een open ruimte. Ruimte waar bot zou moeten groeien. Weliswaar een minuscuul streepje zwart, maar nog steeds zwart. Een streepje door het perfecte plaatje.

Wat het is met mijn botten, behalve dat ze ‘scheefgegroeid’ zijn, weet ik niet, maar dichtgroeien wil het niet. Met het ilizarov-frame lukte het ook niet om de breuk goed dicht te laten groeien en werd er zelfs gespeculeerd over een bottransplantatie. Gelukkig kwam het toen allemaal goed door mij uit het frame te halen waardoor het bot extra geprikkeld werd en de botgroei alsnog op gang kwam.

Maar dit keer is er geen frame om te verwijderen. Na vier maanden is de breuk bij mijn heup nog steeds niet helemaal dichtgegroeid. Hoe dit kan? Geen idee! Bij ieder ander (gezond en jong persoon) is een botbreuk meestal met zes weken wel dichtgegroeid. Waar Dr. van Roermund al vreesde dat mijn lichaam niet zo makkelijk nieuw bot aanmaakt, had ik ditmaal echt het idee dat het wel mee zou vallen.

Ook de revalidatie gaat weer vrij langzaam, en aangezien ik daar behoorlijk genoeg van heb, ben ik uitgeweken naar een acupuncturiste om te kijken of acupunctuur een positieve invloed uit kan oefenen op mijn overbelaste spieren (bij-effect) en trage botgroei. Hierover in een latere blogpost meer.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Ilizarov-notities #16 | Fysiotherapie motivatie

.

Het is die hoopvolle vraag. Ik denk dat het gaat om de bevestiging op de goede weg te zijn, dat je goed bent in je werk, dat je mensen kunt motiveren, ze kunt helpen en ze hoop kunt geven…: ‘Vind je het al een beetje leuk?’

Ik weet nooit zo goed hoe ik antwoord moet geven op die vraag terwijl mijn fysiotherapeut mij (weer eens) verwachtingsvol aankijkt. Meestal blijf ik even stil, probeer ik de juiste woorden te vinden, plak een glimlach rond mijn mond en antwoord vervolgens naar alle eerlijkheid: ‘Nee, niet echt.’ En dit heeft niets te maken met het feit dat ik mijn fysiotherapeut niet mag of dat ik het idee heb dat de fysiotherapie volslagen nutteloos is. ABSOLUUT NIET.

Het punt is gewoon dat naarmate ik steeds verder kom tijdens de fysiotherapie – de kracht terugkeert in mijn been en ik steeds beter ga lopen – de gedachte dat ik het allemaal nog een paar keer opnieuw moet gaan doen, zo ontzettend ontmoedigend werkt. Nijdig spring ik dan van het ene op het andere been (voor zover dat lukt) tijdens loopoefeningen en doe ik mezelf nog eens wat extra pijn tijdens het squaten door wat dieper door te zakken.

Fysiotherapie voor mij bestaat op het moment uit weer leren lopen en krachttraining. Met als enige doel dat, zodra ik weer in topconditie ben, er weer één of twee botbreuken gemaakt kunnen worden, en het hele riedeltje weer van voor af aan begint.  Geen negatief woord over mijn fysiotherapeut, maar voordat ik het ooit over mijn lippen ga krijgen dat ik fysiotherapie leuk vind – en met een grijns voor oor tot oor de zaal door huppel, ren, dans, zonder mokken ga roeien, fietsen, lachend de crosstrainer opstap, 110 krachtoefeningen doe en zelf voorstel om er wat extra gewicht bovenop te doen tijdens het squaten – zijn we een paar jaar verder.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.