Complicaties

O-Notities #7 | LEEF!

Zoals ik in de vorige o-notitie al schreef: ik heb zoveel pijn aan mijn heup dat het revalideren van mijn TKO aan de rechterknie, op dit moment niet echt vlot wilt verlopen. Inmiddels loop ik al zonder krukken maar het gaat niet snel, niet ver en zeker niet pijnloos. Vandaar dat ik morgenochtend voor de vijfde keer in drie jaar – realiseerde ik mij laatst ineens – op de operatietafel lig. Niet alleen zal de plaat uit mijn heup verwijderd worden, ook de plaat en de kram in mijn knie gaan eruit, dat scheelt ook weer een extra operatie in de toekomst.

Ik wist deze operatiedatum een paar weken geleden al, maar zoals gewoonlijk heb ik mij er zo min mogelijk mee bezig gehouden. Aan mensen vertelde ik wel dat ik weer geopereerd zou worden maar ging daarna weer over op de orde van de dag. That’s just me… Wat ik wel altijd doe, is de laatste dagen voor de operatie helemaal leegmaken in mijn agenda zodat ik goed uitgerust ben voor de operatie. Maar… op het laatste moment plan ik ze dan toch weer helemaal vol met leuke dingen doen en mensen ontmoeten. Tja, het is een beetje alsof ‘de vrijheid’ dan toch nog even lonkt: nu kan het nog Lies, zometeen kun je weer niet lopen (tevens de reden waarom ik de laatste dagen geen tijd had om – 365 dagen positief – te bloggen).

En het is dat ‘weer niet kunnen lopen’ waar ik tegenop zie. Niet de operatie, niet het infuus zetten, niet de ruggenprik (ook ditmaal ga ik weer voor een ruggenprik, ik lijk er toch minder misselijk van te worden), zelfs niet de pijn erna… nee, het is het letterlijk een paar stappen terugzetten en weer mijn bewegingsvrijheid moeten inleveren. Het is voor een goed doel, ik weet het, maar eerlijk is eerlijk, de gedachte doet de tranen toch een beetje achter mijn ogen prikken, tegelijkertijd probeer ik in gedachten te houden: het is maar voor een paar weken. Ik heb het eerder gedaan, ik ben sterk en ik doe dit ‘gewoon’ nog een keer. Het maakt mij natuurlijk ook weer ‘menselijk’, het is een uitdaging om er sterker uit te komen.

Maar om op positieve noot verder te gaan, ik bedacht mij vandaag ook ineens: Ok, jaren van operaties, revalidaties en complicaties… maar: het leven is mij wel gegeven, het is mij gegund. Vandaag kwam ik erachter dat een meisje dat ik niet persoonlijk ken, maar van wij ik zijdelings op de hoogte was, recentelijk is overleden aan kanker. Volgens mij zijn wij ongeveer even oud en ze heeft echt een strijd geleverd. Ze heeft de strijd verloren – maar misschien ook wel op haar manier gewonnen door tot op het laatst voluit te leven – en ik weet: ik heb nog een heel leven voor me, dus… LEEF! Het is natuurlijk niet met elkaar te vergelijken, maar ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel.

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

O-Notities #6 | Extra operatie

Vorige week bereikte ik de drie maanden grens sinds de TKO afgelopen mei. Tijd voor weer een controle in de Sint Maartenskliniek Woerden. Dit keer werd de controle gedaan door dr. van Heerwaarden zelf, de vorige keer werd dit door een arts-assistent gedaan. Maar natuurlijk is er geen controle zonder eerst een paar röntgenfoto’s te laten maken.

En dit zijn ze:

O-Notities [6] © LizLohren.nl

Ik kan er kort over zijn: de breuk is dicht en ook de plaat en de kram zitten nog steeds stevig op hun plaats. Binnenshuis loop ik inmiddels al zonder loopkrukken en de fysiotherapie kan eventueel opgevoerd worden naar drie keer per week, ik zal er alleen niet veel verder mee komen…

Inderdaad, dat heb je goed gelezen. Al sinds een paar weken, zodra ik qua belasting probeer op te bouwen, trekt de knie dit wel, maar mijn heup niet. Het zijn precies dezelfde pijnklachten in de heup zoals deze zich vorig jaar ook manifesteerden en zelfs resulteerden in een slijmbeursontsteking.

In januari dacht dr. van Heerwaarden nog dat de pijn in de heup kwam door de standsverandering na de operatie vorig jaar, en dat de pijn zou verdwijnen na de TKO, maar dit is dus niet gebeurd. Het blijkt nu dat de pijn veroorzaakt wordt door de plaat die nog in de heup zit. En die plaat moet er dus uit… A.S.A.P.!

Met andere woorden: zodra de plaat eruit is gehaald, ga ik weer terug naar ‘punt nul’ qua revalidatie. Het zal wel een stuk sneller moeten gaan omdat er in het bot geen breuk hoeft te helen, alleen de openingen van de schroeven zullen dicht moeten groeien. En natuurlijk zullen de spieren, peesplaat en het nieuwe littekens weer moeten helen.

Ik denk erover om dan ook meteen de kram en de plaat bij de knie te verwijderen. Dat scheelt ook weer een toekomstige operatie, ziekenhuisopname en extra revalidatie. Maar serieus, na deze ‘extra’ operatie moet het echt afgelopen zijn… voor tenminste één been dan.

Wordt vervolgd

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

O-notities #2 | Osteotomie

Ruim twee weken geleden, op 27 januari, was ik weer in de Sint Maartenskliniek Woerden. Naar aanleiding van de röntgenfoto’s en de CT-scan had dr. van Heerwaarden een berekening gemaakt van de huidige afwijkende standen in mijn benen en een plan van aanpak opgesteld.

Als eerste zal hij mijn rechteronderbeen opereren [update 12 februari 2014, 16.26u: de operatie zal plaatsvinden op 6 mei 2014]. Er zal een breuk gemaakt worden vlak onder de knie, waarna de draaifout van mijn voet (die te ver naar buiten staat) gecorrigeerd zal worden, en vervolgens zal de O-stand gecorrigeerd worden. Twee correcties in één dus, waarna de breuk vastgezet zal worden met behulp van een plaat aan de binnenkant van het bot en een kram aan de buitenkant van het bot.

De revalidatietijd wordt op ongeveer een jaar geschat, waarna het linkeronderbeen én het linkerbovenbeen tegelijkertijd geopereerd zullen worden. Inderdaad, toch weer het linkeronderbeen. Omdat dr. van Roermund alleen de O-stand uit mijn linkeronderbeen heeft gehaald maar niet de draaifout – waardoor mijn linkervoet alleen maar meer naar buiten is gaan staan –  zal dr. van Heerwaarden dit alsnog doen door een nieuwe breuk te maken vlak boven de oorspronkelijke breuk uit 2011. Vervolgens wordt er een breuk gemaakt vlak boven de linkerknie om een correctie uit te voeren aan het linkerbovenbeen. Revalidatietijd: onbekend.

Het einddoel: twee voeten die recht(er) naar voren zullen staan, knieën die niet meer naar binnen staan én twee onderbenen die een stuk rechter – helemaal recht zullen ze nooit worden – zullen staan. Ennnn… geen risico meer op vroegtijdig versleten gewrichten.

Het risico op complicaties? Bloedverlies, hartritmestoornis, bot dat niet makkelijk groeit, zenuwen en pezen die nog een standscorrectie misschien niet aankunnen… Reden genoeg om het niet te doen? Nee, niets doen is tekenen voor benen die er nog erger aan toe zijn dan voor de eerste operatie. Ik heb A gezegd, dus zeg ik ook B (C en D) en kan er alleen maar op hopen dat het nu toch goed (of in ieder geval beter) zal komen :)

Overigens, deze operaties – rondom de knieën – worden ‘osteotomieën’ genoemd. Dat is weer een nieuw woord voor de ‘O’ in de O-notities ;)

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>