boekentip

Recensie: Hoe lees ik?

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik van tijd tot tijd nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Hoe lees ik? van Lidewijde Paris.

Ik lees zoals ik ben

Potlood, pen en/of markeerstift in de aanslag! Eindelijk een boek waarin ik van de auteur de opdracht krijg om al die keurig bedrukte bladzijden onder te kliederen met punten, onderstrepingen, uitroeptekens en wat nog meer. Alles om de vinger te kunnen leggen op motieven, thema’s, tijdsperspectieven, intertekstualiteit en nog heel veel meer.

De woorden waarmee literatuur wordt geschreven zijn exact dezelfde als die waarmee wordt onderhandeld en waarmee journalistiek wordt bedreven. Voor al die woorden geldt hetzelfde: willen ze hun werk kunnen doen, dan moeten ze worden verstaan in de juiste zin. Hetzij door goed te luisteren, hetzij door goed te lezen. En juist aan dat goed kunnen begrijpen door goed te kunnen lezen, schort het zo vaak. Blz. 220

Hoe lees ik? Is niet alleen de titel van dit boek van Lidewijde Paris, maar ook een vraag die elke lezer – en schrijver – zichzelf zou moeten stellen om meer uit een boek te halen dan enkel het opgaan in een andere wereld – dimensie – gecreëerd door het geschreven woord. Hoe lees ik? Een vraag die ik mijzelf pas stelde toen ik het boek letterlijk in mijn hand hield.

Het gevaar dat ik als lezer er niet alleen iets uithaal maar er evengoed iets in stop: ik vind dat onvermijdelijk, ik lees zoals ik ben, dat kan ik niet uitzetten. Blz. 124

De vraag hoe lees ik? kan ook gelezen worden als: hoe lees ik het meeste uit een boek?, met de kanttekening: iedereen leest weer anders. Wat jij leest – tussen de regels door – kan door een ander heel anders gelezen worden of zelfs helemaal niet. Hetzelfde gaat op voor de auteur, wat is bijvoorbeeld het beoogde doel, de beoogde boodschap, van zijn/haar boek?

Ik wil echter dat mijn boek laat zien wat zou kunnen en niet wat zou moeten. Blz. 17

Er zijn enkele bouwstenen waaruit teksten, dan wel verhaallijnen, zijn opgebouwd die te herkennen zijn. Zolang je maar goed leest. Het zijn die – in de woorden van Lidewijde Paris – stille signalen van schrijvers die in Hoe lees ik? worden uitgelicht en toegelicht. Dat klinkt misschien als een loeisaaie onderneming om doorheen te komen, maar schijn bedriegt.

Als ik stille signalen van een schrijver tijdens het lezen wil opvangen, moeten bij het lezen ogenschijnlijk niet-belangrijke maar toch afwijkende zaken mij opvallen. Blz. 35

Juist doordat Lidewijde Paris begrippen als structuur, verhaallijn, perspectief, spanningsboog etc. uitlegt aan de hand van voorbeelden uit de literatuur, en daarbij haar mening ook niet onder stoelen of banken steekt, maakt Hoe lees ik? het meest toegankelijke studieboek dat ik ooit gelezen heb.

Ik houd zo van metaforen omdat die op fantastische manieren en in sublieme vermommingen door een vertelling kunnen lopen en mij aan het werk zetten. Blz. 172

Voor lezers en schrijvers die zich dus meer willen verdiepen in literatuur is Hoe lees ik? een waardevol naslagwerk dat ik met een goed gevoel in de boekenkast zet, wetende dat ik het er nog vaak uit zal halen.

Mijn mening over Hoe lees ik?
Must Read / Must Not Read 


Hoe lees ik? ~ Wat is nu eigenlijk literatuur en hoe werkt het? Het mooie is dat iedereen daar een eigen idee over heeft, iedereen leest vanuit zijn eigen ervaringen en is op zoek naar zijn eigen antwoorden. Toch zijn er wel een paar aanwijzingen die elke lezer kunnen helpen een tekst eens anders te lezen. Hoe lees ik? staat vol met dat soort suggesties, aan de hand van zinnen, alinea’s, verhalen en romans. Van de Max Havelaar via De zwarte met het witte hart naar David Mitchell. Het eindigt bovendien met allerlei tips voor leesclubs, boekhandelaren, scholen, beginnende schrijvers en alle andere lezers.


hoe-lees-ik

Hoe lees ik? | Lidewijde Paris | Nieuw Amsterdam | €17,99| ISBN 9789029090292

Met dank aan Nieuw Amsterdam & Not Just Any Book.

Lees ook wat de andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur vinden van Hoe lees ik?

.

P.S. Lees je deze blogpost vanaf de beginpagina? Klik dan even op de titel en scroll naar beneden om een reactie achter te laten ;)

Recensie: Etta & Otto & Russell & James

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik maandelijks nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Etta & Otto & Russell & James van Emma Hooper.

Gevoel van herinnering

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik durf nu al te zeggen dat Etta & Otto & Russell & James mijn favoriete boek van dit jaar is. Ik ga hier niet uitgebreid in op de verhaallijnen in het boek, daarvoor kun je het beste het zelf boek induiken om je mee te laten voeren op de deining ervan. In plaats daarvan wat gemijmer van mijn kant na het lezen van het boek.

‘Als ik onthoud en jij vergeet, dan kunnen we toch in evenwicht blijven?’ [p.78]

In al onze complexheid blijven we allemaal ‘mens’. Met al onze herinneringen en wensen, vervult met hoop en angst. Angst om lief te hebben, angst om liefde te verliezen, angst om te vergeten hoe lief te hebben of hoe het was om geliefd te zijn. Hoe vaak zouden we willen dat we dingen konden vergeten, hoe beangstigend is het om daadwerkelijk te vergeten. Vergeten wie je bent of wie de ander was. Niet langer het onderscheid kunnen maken of jij jij bent of misschien wel de ander, want de herinneringen zijn niet langer van elkaar te onderscheiden.

Ze probeerde zo te slapen dat geen enkel stukje van haar een stukje van hem raakte, zodat zijn herinneringen nergens een punt van contact vonden om de hare binnen te sluipen. [p.42]

En toch, wie lief heeft (gehad) en geliefd is (geweest) zal ondanks het verdwijnen van herinneringen, vast kunnen houden aan het gevoel van herinnering. Dat, ook al zijn we stukjes kwijt, stukjes van onszelf, onbewust weten we waar we vandaan komen, waar we zijn geweest en voelen we hoe ons dit heeft gevormd. Met elke weg die we volgen raken we toch wel iets van onszelf kwijt, maar we zullen er ook stukjes bij krijgen, of stukjes bijdragen aan de weg van de mensen die we tegenkomen, waar we ons niet altijd bewust van zijn.

Hoewel ze zo groot zijn als volwassen mannen, zijn het gewoon jongens die stukjes kwijt zijn. Armen of benen of hersens of ziel. [p.143]

De enige reden waarom we dingen niet doen, terwijl we ze juist wel zouden willen doen, is omdat we onszelf in de weg staan, omdat we bang zijn. Bang om verkeerde keuzes te maken, bang dat anderen het niet met onze keuzes eens zijn of onze keuzes niet begrijpen. Maar waar het om gaat, is niet om het niet bang zijn, maar het bewust zijn van het bang zijn, om vervolgens, hetzij met een korte of lange aanloop, achter onze dromen en wensen aan te gaan, door bijvoorbeeld 3232 kilometer tot de kust te lopen om de oceaan te zien…

We zijn allemaal bang, het grootste deel van de tijd. Het leven zou levenloos zijn als we het niet waren. Wees niet bang, en spring dan in je angst. Telkens en telkens weer. Vergeet alleen niet jezelf vast te houden als je het doet. [p.145]


Over Etta & Otto & Russel & James: 

Otto vindt op de keukentafel van zijn afgelegen boerderij in Saskatchewan een afscheidsbrief van zijn vrouw. Etta heeft besloten dat ze nog voor haar dood – ze is tweeëntachtig – de oceaan wil zien. Ze begint te lopen: het is nog 3232 kilometer tot de kust.

Otto ging ooit zelf op reis, om te vechten in een ver land. Nu Etta weg is, krijgen de demonen uit de oorlog weer vat op hem. Hun buurman Russell volgt vastberaden het spoor van Etta, zijn heimelijke grote liefde. En James, tja, die moet je op papier ontmoeten.

Etta & Otto & Russell & James is een betoverende roman over een pelgrimstocht en eeuwige liefde. Emma Hooper schrijft bijzonder overtuigend en liefdevol over haar personages die proberen hun verleden achter zich te laten, maar niet zonder de mooie herinneringen te koesteren.

Uitgeverij Podium


Etta Otto Russel James
Etta & Otto & Russell & James | Emma Hooper |Uitgeverij Podium | ISBN: 978 90 5759 688 9 | € 19,95

Lees hier meer recensies over Etta & Otto & Russell & James, geschreven door de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur.

Met dank aan Podium voor het toekennen van een recensie-exemplaar van Etta & Otto & Russell & James.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST