aan het eind van de dag

Recensie: Aan het eind van de dag

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik van tijd tot tijd nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Aan het eind van de dag van Nelleke Noordervliet.

Beslissingen

Je zou maar een brief krijgen met de vraag of iemand je biografie mag schrijven. Ik snap heel goed dat Katharina Mercedes Donker, hoofdpersoon in Aan het eind van de dag, oud-politica en auteur, daar ab-so-luut geen zin in heeft. Lig je nog niet eens onder de zoden, willen ze je lijk meteen al opgraven, aangevreten door de wormen en al. Om toestemming wordt er gevraagd. Maar toestemming waarvoor?

Toestemming om te graven in een mensenleven waarin zoveel is gebeurd, beïnvloed door de tijdsgeest, keuzes en inzichten van toen, mooie en lelijke momenten. Gebeurtenissen die bij voorkeur bewaard blijven in het verleden en hun pijnlijke weg naar het heden niet hoeven te vinden. Als het aan Katharina ligt, blijft het verleden in het verleden, tenzij je het zelf op kan schrijven.

Er zijn geen verkeerde beslissingen, er zijn hooguit beslissingen die verkeerd uitpakken. [86]

Wat ik zo mooi vond Aan het eind van de dag, letterlijk, na het lezen van de roman, is hoe Nelleke Noordervliet duidelijk een historicus is. Maar dan zonder de droge geschiedkundige uiteenzettingen waar historici zich regelmatig schuldig aan maken als ze een boek schrijven. De herinneringen van Katharina voelden voor mij zo authentiek, dat ik mij er regelmatig aan moest herinneren dat het om een fictief persoon ging.

Had ik dit boek gelezen ten tijde van mijn eindexamenjaar, waarin ik voor geschiedenis een -dodelijk saaie- periode van de Nederlandse politiek in mijn weerbarstige hoofd moest stampen, dan was dat een stuk makkelijker gegaan. In die zin zou het literatuuronderwijs weleens opnieuw onder de loep genomen mogen worden en bij voorkeur gekoppeld aan vakken als geschiedenis en maatschappijleer.

Er gaat niets boven abortus om je te leren wat de ironische essentie is  van leven en dood. Leven is uitgestelde dood, maar in abortus vallen ze samen. [108]

Niet alleen maatschappelijke onderwerpen worden in Aan het eind van de dag aan de orde gesteld. Ze worden in een ‘persoonlijk’ pakketje gebracht. Abortus was en is niet zomaar een medische ingreep. Het is een ingrijpende keuze, letterlijk en figuurlijk, voor eenieder van totaal andere invloed. Vriendschap balanceert al snel op het randje van rivaliteit en kinderen zijn niet vanzelfsprekend loyaal aan hun ouders.

Uiteindelijk doen alle gemaakte keuzes ertoe, maar pas aan het eind van de dag weet je waartoe…

Mijn mening over Aan het eind van de dag
Must Read / Must Not Read 


Aan het eind van de dag ~ Katharina Mercedes Donker, ex-minister en auteur van twee bestsellers over politiek en de rol van de vrouw, krijgt het verzoek mee te werken aan haar eigen biografie. Ze wil niet. Ze voert een aantal weerspannige gesprekken met haar aspirant-biografe, maar herinneringen dringen zich steeds meer aan haar op. Wat wil ze per se niet kwijt aan de biografe? Wat is te persoonlijk? Wat is te pijnlijk?
In Aan het eind van de dag voert Nelleke Noordervliet haar hoofdpersoon terug naar de jaren zeventig-tachtig, naar Suriname en de DDR. Katharina Donker kijkt naar haar rol als dochter, echtgenote, vriendin, politica, publiek figuur. En moeder. Ze ontmaskert leugens en illusies die zij en haar generatiegenoten hebben aangehangen en maakt de rekening op van een leven van goede bedoelingen en tragische uitkomsten.


Aan het eind van de dag | Nelleke Noordervliet | Atlas Contact | €19,99 | ISBN 9789025448691

Met dank aan Atlas Contact & Not Just Any Book.

Lees ook wat de andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur vinden van Aan het eind van de dag.

.

P.S. Lees je deze blogpost vanaf de beginpagina? Klik dan even op de titel en scroll naar beneden om een reactie achter te laten ;)