Recensie: Moederziel

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik maandelijks nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Moederziel van Krijn Peter Hesselink.

Onzichtbare kruimels

Moeders. Wat heb je eraan? Ze zetten je op de wereld en ze bezorgen je een heerlijke jeugd of traumatiseren je voor de rest van je leven. Nou ja, misschien iets genuanceerder dan, er bestaat ook zoiets als het grijze gebied der moeders. De moeders die geen moeders wilden worden, maar hun best doen. De moeders die het zo graag wilden, maar het viel toch behoorlijk tegen. De moeders die geboren moeders zijn, maar geen moeders worden. De moeders die… ach vul zelf maar in.

Ik ben geen anti-moeder hoor. Moeders zijn – tegen wil en dank – essentieel. Maar soms zou ik willen dat de verwachtingen niet zo hoog waren van moeders. En dat bedoel ik twee kanten op. Naar moeders toe: gij zult de perfecte moeder zijn, en van moeders uit: gij zult het perfecte kind zijn. Het werkt elkaar tegen en het werkt op elkaar in. Moeders en kinderen in ongewenste categorieën. Neem bijvoorbeeld de moeder van Jonathan: Anne. Anne plaats ik in de categorie: moeders die je traumatiseren voor de rest van je leven.

Sommige mensen worden ook nooit volwassen. Vergeefs wacht je tot ze eindelijk eens onderscheid leren maken tussen schijn en werkelijkheid. p.143

Wat is het met Anne? Door de ogen van een volwassene heb ik ‘m snel door. Maar door de kinderogen van Jonathan bekijk ik haar in een heel ander licht. Zie ik een ongrijpbaar wezen. Een wezen dat ik niet snap, waar ik geen duidelijkheid van krijg. Een wezen dat ik niet wil horen, dus zet ik de televisie maar aan of val in slaap achter de piano als ze al haar frustratie op de toetsen botviert. Laat mij maar in de zandbak fantaseren over woestijnwinden die mij meevoeren naar oases en begraven schatkisten.

Anne! Kijk toch eens wat je met je kind hebt gedaan. En Jonathan, waar is je vader? Ren maar weer zijn studeerkamer binnen zonder te kloppen, dan ziet hij je misschien wel even staan. Ach Jonathan, nu weet je niet meer hoe je moet stoppen met rennen. Overal wil je vandaan en dan zie je haar ineens naast het weiland staan. De volwassene volgt de onzichtbare kruimels terug naar het kind van toen. Mama, waarom ben je al die jaren geleden weggegaan?

Het is al een tijd niet meer gebeurt dat ik een boek in één dag uit heb gelezen. Maar door Moederziel vloog ik heen. Ok, het waren maar 150 bladzijden. Maar ik ga liever voor kwaliteit dan kwantiteit en dat is wat ik vond in Moederziel. Een half leven beschreven in angsten, emoties, herinneringen en wanhoop van een kind dat een volwassene werd, waarbij ik nergens werkelijk de hoop verloor.

Mijn mening over Moederziel:
Must Read / Must Not Read

Moederziel ~ Als kind werd Jonathan door z’n moeder in de steek gelaten, zonder te weten waarom. Nu, jaren later, loopt hij haar onverwacht tegen het lijf in een Drents dorp waar hij op vakantie is. Wat hebben ze elkaar te zeggen? Met ingetogen en beheerste stem voert Krijn Peter Hesselink de lezer mee naar de fantasiewereld van een jongetje en de rauwe realiteit van een volwassene. Op geraffineerde wijze schakelt hij tussen heden en verleden, tussen waan en werkelijkheid. Uiteindelijk blijkt het geheugen even onbetrouwbaar als de realiteit.


Moederziel

Moederziel | Krijn Peter Hesselink | Uitgeverij Podium | €17,50 | ISBN 978 90 5759 738 1

Met dank aan Uitgeverij Podium & Not Just Any Book

Lees ook wat de andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur vonden van Moederziel.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

P.S. Lees je deze blogpost vanaf de beginpagina? Klik dan even op de titel en scroll naar beneden om een reactie achter te laten ;)

Posted on: 2 november 2015, by : Liselore

One thought on “Recensie: Moederziel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *