Recensie: De man die ophield te bestaan

De man die ophield te bestaan | Ingmar Heytze | Podium | ISBN: 978 90 5759 698 8 | € 16,50

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik maandelijks nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over De man die ophield te bestaan van Ingmar Heytze.

Nieuw bestaan ontstaan

De man die ophield te bestaan… met het nieuwe bestaan voortkomend uit zijn bestaan en dat van de vrouw waarmee het nieuwe bestaan heeft kunnen ontstaan. Het doet hem stilstaan bij zijn eigen bestaan, ooit ontstaan zonder het bewustzijn uiteindelijk ook de oorsprong te zijn van nieuw bestaan. De realisatie dat een man op dat moment ophoudt te bestaan en opnieuw zal moeten ontstaan.

Zou dat zijn wat er door Ingmar Heytze heenging toen het tot hem doordrong dat hij vader zou worden? Verantwoordelijk voor het nieuwe bestaan dat eraan kwam, wat hem deed denken aan zijn eigen vader en diens bestaan, verantwoordelijk voor zijn ontstaan?

Mijn vader, eeuwig buiten beeld, plakt ons leven aan elkaar. Regie, montage. Lijm en schaar. [Smalfilmjaren, p.14]

Het lijkt mij een van de meest bepalende en beangstigende levenservaringen waar een man – of vrouw – mee geconfronteerd kan worden. De realisatie dat jij verantwoordelijk bent voor het ontstaan van een nieuw bestaan, en daarmee ook geconfronteerd worden met je eigen ouder(s) en hoe zij vorm hebben proberen te geven aan de verantwoordelijkheid voor jouw bestaan.

Misschien houd je inderdaad wel op met bestaan met de komst van een kind, en krijgt alles en iedereen hierdoor een nieuwe betekenis en kunnen nieuwe verhalen geschreven worden.

Begreep ik maar wat hij me wilde zeggen, hoe het afloopt, nu wij zelf al haast verhalen zijn van mensen die ons hebben meegemaakt.  [Verhalen, p.15]

Maar hoe beangstigend het misschien ook kan zijn, om verantwoordelijk te zijn voor nieuw bestaan, hoe geruststellend is de gedachte dat er kennelijk altijd mogelijkheden zijn om opnieuw vorm te geven aan ‘het’ bestaan? Realiseer je je dan dat het leven bestaat uit cyclussen van ontstaan, bestaan, vergaan en weer ontstaan?

Want er zijn altijd nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden om je leven – en zelfs dat van anderen – opnieuw vorm te geven, jagend achter het geluk aan.

Geluk is het compleet zijn van de dingen, zonder woorden, omdat zelfs gemis onmisbaar is. Geluk, als het niets anders is: de herinnering aan elk moment waarop je dit niet wist. [Geluk is een herinnering p.39]

Tot zover mijn mijmeringen na het lezen van De man die ophield te bestaan. Met plezier heb ik de bundel gelezen en met plezier zal ik de bundel weer uit de kast pakken mocht zich bij mij ooit nieuw bestaan aandienen. Ik ben benieuwd welke mijmeringen er dan nog meer zullen ontstaan.

De man die ophield te bestaan is vanaf vandaag verkrijgbaar.


Over: De man die ophield te bestaan

Vorig jaar werd Ingmar Heytze (1970) voor het eerst vader.
In de vele doorwaakte nachten die volgden dichtte hij in alle eerlijkheid over zijn ervaringen.

Met verwondering slaat hij gade wat dit nieuwe leven teweegbrengt.

Ze slapen niet, de niet-bestaande mannen –
ze wachten op de ochtend en ze staren
in de nacht als dieren, diep begraven
onder folders, kolven, formulieren
en de koude, blauwe zerk van het heelal.

www.ingmarheytze.nl


De man die ophield te bestaan | Ingmar Heytze | Podium | ISBN: 978 90 5759 698 8 | € 16,50
De man die ophield te bestaan | Ingmar Heytze | Podium | ISBN: 978 90 5759 698 8 | € 16,50

Lees hier meer recensies over De man die ophield te bestaan, geschreven door de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur.

Met dank aan Uitgeverij Podium voor het toekennen van een recensie-exemplaar van De man die ophield te bestaan.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

Posted on: 30 januari 2015, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *