Recensie: Als de winter voorbij is

In het kader van Een perfecte dag voor literatuur, op initiatief van Not Just Any Book, recenseer ik maandelijks nieuwe of reeds verschenen literatuur. Vandaag een recensie over Als de winter voorbij is van Thomas Verbogt.

Wat als…

Toen ik veertien was, was ik tot over mijn oren verliefd. Die verliefdheid hield een paar jaar aan en ik wachtte elk jaar weer tot de herfst, winter en lente voorbij waren. Alles draaide voor mij om de zomer. Dan zou ik hem weer zien. Twee weken lang. Zo nu en dan een flits. Van hem. Meestal in de verte. Soms ook een praatje in een taal die ik door de jaren heen steeds beter begon te beheersen.

Leren leven lukte ons niet, we zochten naar omgangsvormen. p. 81

We wisten niet goed hoe we met de ander om moesten gaan en geen van beiden kon, of durfde, dit uit te spreken. Wat nu? Heb ik mij duizenden malen afgevraagd, in een situatie die voor mijn tienerbrein en -visie niet te bevatten was. Nu pas besef ik hoe ik in die belangrijke jaren amper aan leven toekwam. Tegelijkertijd besefte ik toen al dat sommige mensen niet zonder reden in mijn leven verschenen.

Wat nu? Als die vraag je leven is geworden, kom je niet meer aan het leven toe. p.178

Van iedere situatie, van elk persoon, valt iets te leren. De logica of het nut lijkt soms te ontbreken, maar onbewust gaan we iets van – de herinnering aan – de ander meedragen, een soort onbewuste realisatie. In mijn geval het veilige verlangen naar het (dé) onbereikbare en het gevoel de ander daarmee lastig te hebben gevallen, dus laat mij maar snel weer los…

Omhels me en laat me dan weer los. p.122

Wat altijd is blijven hangen is schuldgevoel. Net zoals de hoofdpersoon in Als de winter voorbij is, niet voorbij zijn schuldgevoel van wat als kan komen… Wat als ik toch afscheid had genomen en ze een trein later had genomen? Wat als ik niet naar die foto had gekeken en ze naar de trap was gekomen? Maar wat als ligt in het verlangen van voorbije momenten…

Ik weet niet hoe ik bij mensen moet horen. p.44

En dat is waar het leven uit bestaat: momenten. Momenten met en zonder mensen. Mensen waar je wel of niet bijhoort. Mensen waar je mee om kunt gaan. Mensen die je niet zou willen kennen. Mensen die een aanvulling zijn of een gemis. Mensen van nu en mensen die voor nu en altijd bij het verleden horen…

Mijn mening over Als de winter voorbij is:
Must Read / Must Not Read

Als de winter voorbij is ~ Het kunnen maar een paar seconden zijn die je leven uiteindelijk bepalen. Iemand aankijken of juist niet. Ineens gekust worden op een zomerse dag. Meer hoeft het niet te zijn. Zo vergaat het de hoofdpersoon van deze roman, die jaren leeft met de herinnering aan zo’n moment. Maar de herinnering alleen is niet genoeg. Als de winter voorbij is is een verhaal over schuld en schaamte, en het besef dat we allemaal voorbijgangers zijn die elkaar even aankijken of aanraken. Een verhaal over de vraag waar het nu uiteindelijk om gaat: om de waarheid of de werkelijkheid. Als de winter voorbij is – het is een belofte, het is de hoop op iets nieuws.


Als-de-winter-voorbij-is-Thomas-Verbogt-LR

Als de winter voorbij is| Thomas Verbogt | Nieuw Amsterdam | €19,99 | ISBN 9789046819326

Met dank aan Nieuw Amsterdam & Not Just Any Book

Lees ook wat de andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur vonden van Als de winter voorbij is.

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

P.S. Lees je deze blogpost vanaf de beginpagina? Klik dan even op de titel en scroll naar beneden om een reactie achter te laten ;)

Posted on: 15 oktober 2015, by : Liselore

3 thoughts on “Recensie: Als de winter voorbij is

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *