Positieve lessen

Ik ben niet goed in stilzitten, nietsdoen en afwachten. Maar met een ilizarov-frame zijn er geen andere opties dan stil te blijven zitten, niets te doen, en af te wachten totdat je de ‘play-knop des levens’ weer in kunt drukken. En nee, lieve mensen, dit ‘niets doen’ kun je in de verste verte niet vergelijken met ‘lekker’ vakantie houden. Serieus, de eerste de beste die nog eens zo’n opmerking tegen mij durft te maken, kan getrakteerd worden op een blik die elk organisch wezen tot een hoopje as doet reduceren. Maar goed, ga nooit uit van veronderstellingen!

Een tijdje in het ilizarov-frame is echt niet alleen maar kommer en kwel, het levert ook veel positieve (levens)lessen op:

1. Op het moment dat je afhankelijk bent van (de goodwill van) anderen, leer je je heel snel dankbaar op te stellen. Je leert anderen meer te waarderen om wat zij voor jou over hebben. Ineens zie je de mensen om je heen door andere (meer dankbare) ogen. Mocht je trouwens een probleem hebben met het uitspreken van: ‘dank je wel’, reken er dan maar op dat dit je standaard zin zal worden zodra je in het frame zit!

2. Als je letterlijk en figuurlijk STIL staat, krijg je ineens de tijd en de ruimte om te zien waar je je op dat moment (in je leven) bevindt, waar je naartoe gaat en, nog belangrijker, waar je naartoe WILT. Ik kan me herinneren dat ik op de bank zat, en voor mezelf op een rijtje zette wat ik wilde met mijn leven. Tot dat moment was ik alleen maar bezig geweest met (af)studeren, en vergat ik een beetje wat ik daarna wilde doen. De conclusie: ik wil schrijven, creatief bezig zijn in denken en doen, en niet zomaar gaan for anything less. Mijn nieuwe motto: “Volg je dromen, dan zul je er vanzelf wel komen”.

3.  GEDULD, Liselore, is een SCHONE zaak! Geduld was misschien wel de zwaarste les die ik heb moeten leren (accepteren). Een ilizarov-frame staat feitelijk gelijk aan een leven in slow motion. Dit kwam al terug in het ’s ochtends op gang komen! De tijd die ik nodig had om te ontbijten, tanden poetsen, douchen, wonden verzorgen en aankleden, daar kon ik rustig drie uur mee bezig zijn. Ook moest ik geduld (leren) opbrengen betreffende het frame zelf, wanneer mag ie er nou aaaah-af?!  Tja…

4. What doesn’t kills you, makes you stronger… DAMN RIGHT! Toen ik in het frame zat, bleek ik een stuk sterker te zijn dan ik dacht. In alle eerlijkheid, een ilizarov-frame staat voor een flinke tijd survivalen om er fysiek en mentaal doorheen te komen, maar het is me gelukt! En door deze ervaring zag ik ook in dat je veel moet relativeren. Ik  ben sterker dan ik dacht, en ik laat mij niet zo snel meer uit het veld slaan als er even iets, of iemand, tegenzit.

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Posted on: 8 februari 2013, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *