Desillusie

Het ‘probleem’ met een ilizarov-frame is, dat zolang deze nog om je been zit, je niet echt kunt zien of je been nu werkelijk rechter (of in andere gevallen: langer) is geworden. Je gaat vertrouwen op de röntgenfoto’s en wat de orthopeed daarover zegt. In mijn geval was dat niet anders. Toch heb ik gedurende het proces van aandraaien en de breuk uitharden, nooit echt het gevoel gehad dat mijn been er zoveel ‘rechter’ op was geworden. Eenmaal uit het frame heb ik ook vaak genoeg vertwijfeld voor de spiegel gestaan, of met een hangend hoofdje naar mijn benen gekeken.

Van anderen hoor ik vaak genoeg: ‘Je kunt echt zien dat je been rechter is geworden.’ Maar ik kreeg ook eens de opmerking: ‘Wow, je kunt echt zien dat je rechterbeen rechter is geworden…’ Tja, maar het is toch echt mijn linkerbeen dat nu rechter hoort te zijn. Dom genoeg heb ik mijn twijfels niet uitgesproken tijdens de laatste controle, bang om een ‘discussie’ aan te gaan. Ik vond namelijk dat de ‘rechte’ lijn tussen de knie en de enkel, getrokken op de röntgenfoto, maar net binnen de marge viel.  Maar misschien moest ik wel op een andere manier leren lopen en zag het been er dan wel rechter uit? En als ik in de spiegel keek naar de achterkant van mijn benen, dan kon je best wel verschil zien! Tja…

Maar vorige week barstte ‘de bom’. Ik kreeg een foto te zien van iemand anders die ook een ilizarov-frame heeft gehad voor een standscorrectie. Wel aan het onder- en bovenbeen(!), incl. een monofix, voor ‘maar’ 4,5 maand. En dat been was ‘mooi recht’ geworden! RECHT! RÈÈÈÈCHT!!! Scream and Shout van Will.I.Am en Britney (Bitch) kreeg ineens een heel andere betekenis. Ik wist gewoon niet meer wat ik van het afgelopen anderhalf jaar moest denken. Ik vind mijn been er nu niet ‘waanzinnig’ veel rechter op geworden, mijn knie staat nog steeds naar binnen en mijn voet is nog steeds naar buiten gedraaid.

Er is niets meer aan te doen (mehoela dat ik mijn been nog een keer zou laten breken!), en:

“Of je het nu lachend of huilend aflegt, het levenspad blijft hetzelfde.”

Maar ik blijf het mezelf afvragen, en zal dit voordat ik aan mijn rechterbeen geopereerd wordt, ook aan Dr. van Roermund vragen: heb ik verkeerde of te hoge (onrealistische) verwachtingen gehad?

Post-ilizarov © L. Rugebregt 2013

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Posted on: 27 februari 2013, by : Liselore

4 thoughts on “Desillusie

  1. `He Meid,
    Wees gerust je been is wel rechter geworden als je naar de foto rechts kijkt zie je dat de inkeping onder de knie rechter naar beneden loopt als de andere. En kritisch mag. Dat kun je toch zo goed. Ook naar de dokter mag je die bitch wel zijn. ;-)
    Liefs

    1. Hi Cornelie,
      Bitchen naar dokter van Roermund is niet nodig lijkt me, en misschien maak ik nu wel een heel groot drama om niets. Ik maak me nu gewoon zorgen of het draaien van het bot, met een naar mijn gevoel ‘minder’ resultaat dat ik had verwacht/gehoopt, wel het gewenste (preventieve) resultaat op de langere termijn zal opleveren. Mijn ‘fout’ ook dat ik tijdens de laatste controle niet mijn twijfels heb uitgesproken. Twijfels verdwijnen niet als je ze probeert te negeren of wegredeneren. Harde les, maar hopelijk toch nog met een positief einde :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *