Ilizarov-notities #26 | Een twinkel

Ilizarov-notities (c) L. Rugebregt 2013

Van de week ging ik met een vriendin lunchen in Utrecht. Sinds de operatie, afgelopen april, had ik haar al wel een paar keer gezien, maar dat was bij elkaar thuis, en nu hadden we weer eens op ‘locatie’ afgesproken. Terwijl ik in de bus zat naar Hooi – echt een leuke (werk)plek voor ontbijt/lunch –  bedacht ik me dat ik dit ontzettend had gemist.

Het gevoel van ‘vrijheid’ om weer ergens buiten de deur af te spreken. Het gevoel van weer ‘normaal’ zijn en – ok, er zit nog steeds een waggel in – te kunnen lopen. Maar ook het gevoel om weer onder de mensen te zijn, nadat ik maandenlang dag in dag uit thuis hebt gezeten en vrij weinig real life contact had met andere mensen.

Sowieso heb ik de laatste tijd het gevoel dat ik steeds meer begin ‘op te leven’ sinds de operatie en de perikelen rondom toekomstige operaties.

Ik houd mij bezig met leuke en interessante projecten, op vrijwillige basis. Ik ben eergisteren voor het laatst bij de acupuncturiste/fysiotherapeute geweest en mag nu zelf verder met conditie en kracht opbouwen. Ook heeft dr. van Roermund vorige week een schriftelijke overdracht gemaakt voor dr. van Heerwaarden, en ik ben zeer benieuwd wat deze ‘nieuwe’ dokter voor mij kan betekenen en wat zijn visie is op mijn ‘geval’.

Na regen komt zonneschijn? Zeker wel, of met de woorden van de desbetreffende vriendin die ik introduceerde aan het begin van deze blogpost: “Ik zie Liselore weer, eerst hing er nog een soort sluier over je heen, nu zie ik weer een twinkel in je ogen.”

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

© LizLohren.nl
*gniffel*
Posted on: 21 november 2013, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *