De fragmin-injectie

Iedereen met een ilizarov-frame telt de dagen, uren en seconden af tot het frame er eindelijk af mag. Ik ook. Alles draaide om het moment dat de 4 ringen, 3 schroeven en 6 pinnen geen onderdeel meer uit zouden maken van mijn linkeronderbeen. Dat ik daarna een paar weken het bovenbeengips in moest kon me niets schelen. Had ik daar maar wat beter over nagedacht, of misschien ook niet… Wat niet weet…

Ten eerste, bovenbeenips is gips van je tenen tot aan je lies. Kun je daarmee lopen? Nee. Jeukt dat? Ja. Kun je daar iets tegen doen? Nee! Is bovenbeengips erger dan een ilizarov-frame? Ja en nee. Je bent van de pijn af, het scheelt heel veel tijd in de ochtend omdat je de wonden niet meer schoon hoeft te maken en nou ja, douchen gaat toch niet lukken met bovenbeengips. Maar… ik had inmiddels geleerd (zonder krukken) te lopen met het frame en was al behoorlijk mobiel. Met het bovenbeengips moest ik weer hele dagen op de bank doorbrengen en was ik ook weer verplicht om met twee krukken te lopen.

Mijn humeur werd er met het gips alleen maar slechter op. Ik was eigenlijk niet te houden en stiekem liep ik zonder krukken. Ja mensen, ik nam het risico om doodleuk het bot in mijn been weer te breken. Maar ik werd GEK! Overigens ging dit om afstandjes rondom mijn bed (ik kan er niet tegen als mijn bed niet is opgemaakt) en de twee meter tussen het aanrecht en de bank om een kop thee te pakken. En die jeuk! Je kan, en je mag, er ook niets tegen doen. En toen ik eenmaal in de smiezen kreeg dat ik mijn been kon bewegen in het gips, en mijn hand er aan de bovenkant in kon wriemelen, werd er van alles uitgehaald om de jeuk te verlichten.

Maar… het allerergste van bovenbeengips is de dagelijkse fragmin-injectie. Jawel, een injectie, met een naald die langer is dan je zou verwachten als je de verpakking bekijkt. En die mag je elke dag ZELF zetten in je buik. Het kan ook in je bovenbeen, maar dat is nog erger dan in je buik. Een fragmin-injectie in om te voorkomen dat er trombose in je been ontstaat. Ik zette de injectie altijd ’s ochtend voor het opstaan. Ik mocht mijn bed niet uit voordat ik de injectie in mijn buik gezet had. Ik was er geen ster in en het duurde niet lang totdat mijn gehele onderbuik uit blauwe plekken bestond. Helaas, een noodzakelijk kwaad.

Gelukkig heb ik maar 3,5 week de injecties hoeven zetten en ben ik inmiddels zo ervaren, dat ik ervan overtuigd ben het de volgende keer kan doen zonder mijn buik bont en blauw te spuiten. Hopelijk…

.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN | PINTEREST

.

Posted on: 21 oktober 2012, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *