Medisch

O-Notities #3 | Ontkenning

Nog 5 weken en 5 dagen, op 6 mei, dan volgt er weer een operatie. De laatste maanden/weken heb ik deze datum zo min mogelijk ‘betekenis’ proberen te geven in mijn gedachten. Ik heb mij gericht op het vinden van een gelijkvloers woning om te kunnen revalideren en op, nou ja, gewoon ‘leven’. 6 Mei is een operatiedatum, niet meer en niet minder, maar inmiddels komt de maand mei wel heel erg dichtbij…

Het is niet dat ik er tegenop zie, of dat ik er bang voor ben, maar ik wil er gewoon liever niet aan denken. Ik wil er niet aan herinnerd worden dat ik weer geopereerd ga worden. Nee, dat is niet waar. Dat ik geopereerd ga worden, dat kan ik heel goed accepteren. Van de hele operatie krijg ik toch niets mee, het is met name het traject van de eerste dagen die op de operatie volgen. De meeste mensen gaan naar het ziekenhuis om beter te worden. Dat ga ik natuurlijk ook, maar de realiteit is wel dat ik wandelend en ‘gezond’ het ziekenhuis in ga, om er – letterlijk – gebroken weer uit te rollen.

Ik lijk mij maar niet te kunnen verzoenen met de gedachte, de realisatie dat ik vanaf 6 mei (weer) voor langere tijd mijn leven niet kan leven zoals ik dat wil. Ik heb mij ook nog steeds niet verdiept in de papieren over standscorrecties aan het bot – osteotomie – die hier al weken op mijn bureau liggen. Het is een soort ontkenning denk ik. Lichtpuntje is echter wel dat deze operatie iets minder lang zal (horen te) duren dan de andere operaties, en op die manier hoop ik wat minder extreem (misselijk) te reageren op de narcose.

Plus… de operatie zal plaatsvinden in het voorjaar en de revalidatie zal doorlopen tot in de zomer! Dat betekent veel in het zonnetje zitten! En bot groeit nu eenmaal stukken beter onder de invloed van natuurlijk zonlicht ;)

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>

O-notities #2 | Osteotomie

Ruim twee weken geleden, op 27 januari, was ik weer in de Sint Maartenskliniek Woerden. Naar aanleiding van de röntgenfoto’s en de CT-scan had dr. van Heerwaarden een berekening gemaakt van de huidige afwijkende standen in mijn benen en een plan van aanpak opgesteld.

Als eerste zal hij mijn rechteronderbeen opereren [update 12 februari 2014, 16.26u: de operatie zal plaatsvinden op 6 mei 2014]. Er zal een breuk gemaakt worden vlak onder de knie, waarna de draaifout van mijn voet (die te ver naar buiten staat) gecorrigeerd zal worden, en vervolgens zal de O-stand gecorrigeerd worden. Twee correcties in één dus, waarna de breuk vastgezet zal worden met behulp van een plaat aan de binnenkant van het bot en een kram aan de buitenkant van het bot.

De revalidatietijd wordt op ongeveer een jaar geschat, waarna het linkeronderbeen én het linkerbovenbeen tegelijkertijd geopereerd zullen worden. Inderdaad, toch weer het linkeronderbeen. Omdat dr. van Roermund alleen de O-stand uit mijn linkeronderbeen heeft gehaald maar niet de draaifout – waardoor mijn linkervoet alleen maar meer naar buiten is gaan staan –  zal dr. van Heerwaarden dit alsnog doen door een nieuwe breuk te maken vlak boven de oorspronkelijke breuk uit 2011. Vervolgens wordt er een breuk gemaakt vlak boven de linkerknie om een correctie uit te voeren aan het linkerbovenbeen. Revalidatietijd: onbekend.

Het einddoel: twee voeten die recht(er) naar voren zullen staan, knieën die niet meer naar binnen staan én twee onderbenen die een stuk rechter – helemaal recht zullen ze nooit worden – zullen staan. Ennnn… geen risico meer op vroegtijdig versleten gewrichten.

Het risico op complicaties? Bloedverlies, hartritmestoornis, bot dat niet makkelijk groeit, zenuwen en pezen die nog een standscorrectie misschien niet aankunnen… Reden genoeg om het niet te doen? Nee, niets doen is tekenen voor benen die er nog erger aan toe zijn dan voor de eerste operatie. Ik heb A gezegd, dus zeg ik ook B (C en D) en kan er alleen maar op hopen dat het nu toch goed (of in ieder geval beter) zal komen :)

Overigens, deze operaties – rondom de knieën – worden ‘osteotomieën’ genoemd. Dat is weer een nieuw woord voor de ‘O’ in de O-notities ;)

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>

O-notities #1 | Second Opinion

Zoals ik in de laatste ilizarov-notities al aankondigde, zal ik in 2014 bloggen over verdere operaties – en alles daaromheen – onder de noemer O-notities. Inmiddels zijn we alweer over de helft van de eerste maand van 2014, en meldde ik mij vorige week donderdag dan eindelijk bij dr. van Heerwaarden in de Maartenskliniek, Woerden.

Ik had een afspraak staan met twee doelen: een second opinion en om te besluiten of ik mij definitief verder zou laten behandelen door dr. van Heerwaarden (dr. van Roermund gaat per 1 maart 2014 met pensioen).

Om te voorkomen dat ik mij zou laten overdonderen tijdens het gesprek, en de deur uit zou lopen zonder de vragen gesteld te hebben die ik wilde stellen, en gezegd te hebben wat ik wilde zeggen, was er een vriendin mee om mij bij de les te houden. Gelukkig was alleen al haar aanwezigheid genoeg om rustig te blijven en het gesprek aan te gaan, *eeuwig dankbaar*!

Hoewel ik nog niet helemaal helder heb wat ik precies van dr. van Heerwaarden vind, heeft deze dokter op één punt al een spierwit voetje bij mij weten te halen, namelijk dat hij mij bevestigde in mijn vermoeden dat de correctie in mijn linkeronderbeen (m.b.v. het ilizarov-frame) maar gedeeltelijk is geslaagd.

De O-stand is dan wel uit het onderbeen, maar er is nog steeds sprake van een draaifout waardoor mijn knie naar binnen staat en mijn voet naar buiten. Allebei mijn voeten staan op dit moment (onelegant) ver naar buiten. Er zullen zeker nog meerdere operaties nodig zijn om het linkerbeen alsnog te ‘fixen’ en het rechterbeen in de juiste stand te corrigeren.

Ik zal jullie niet vervelen met de technische details van de (mogelijke) vervolgoperaties zolang er nog geen concreet plan de campagne bekend is. Gisteren zijn hiervoor nieuwe röntgenfoto’s en een CT-scan gemaakt, waar ongetwijfeld flink wat berekeningen op losgelaten zullen worden, en waarvan ik volgende week maandag de uitkomsten zal horen.

Wel zal eerst het rechterbeen geopereerd worden omdat ik daar nu constant pijn aan heb. Ik kan bijna niets doen of mijn slijmbeurs is weer overbelast. Van dr. van Heerwaarden heb ik begrepen dat dit te maken heeft met de onnatuurlijke stand van mijn been op dit moment, waardoor de slijmbeurs continu geïrriteerd wordt. Auw…

Maar goed, na volgende week maandag zal ik beslissen of ik definitief in zee ga met dr. van Heerwaarden als mijn ‘nieuwe’  arts/orthopeed, waarbij dr. van Roermund langs de zijlijn nog steeds in de gaten zal houden of alles wel tot een goed einde komt met deze ‘dame’, waarover hij tijdens de overdracht aan dr. van Heerwaarden gezegd zou hebben: “Die weet wel wat ze wil.”

Uhuh… Damn right dat ik dat weet ;)

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>

Ilizarov-notities #27 [slot]

Het jaar 2013 is alweer bijna om en onvermijdelijk ga je dan toch terugblikken op het afgelopen jaar, ook ik betrapte mezelf  laatst op gemijmer. Zo was ik begin dit jaar in de veronderstelling nog maar één operatie (ilizarov-frame) te hoeven ondergaan. Maar eind maart / begin april werd duidelijk dat de O-stand in mijn benen al in de heupen begint, en dat een standscorrectie vanaf de knieën niet voldoende zou zijn om deze afwijkende stand te corrigeren (en vroegtijdige slijtage van de gewrichten te voorkomen).

Hiermee werd niet alleen de eerste operatie aan mijn linkeronderbeen gedeeltelijk teniet gedaan – naar mijn mening dan, dr. van Roermund spreekt nog steeds van een geslaagde operatie – ineens moest ik ook rekening gaan houden met (nog) meer operaties/standscorrecties.

Een paar dagen later – op 4 april – werd er dan ook geen ilizarov-frame geplaatst om mijn rechteronderbeen, maar werd er een standscorrectie uitgevoerd aan mijn rechterheup. Een lading bloedverlies en een hartritmestoornis verder, zorgden ervoor dat ik in de nacht na de operatie ook nog een bloedtransfusie nodig had.

Helaas ging ook de revalidatie niet van een leien dakje door – wederom – een vertraagde botgroei, een geïrriteerde slijmbeurs en aanhoudende pijnklachten, waarmee ik uiteindelijk de alternatieve weg insloeg van dry needling en acupunctuur.

Inmiddels ‘loop’ ik ver achter op mijn revalidatieschema, maar ben ik wel back on track en heb ik inmiddels niet meer constant pijn, waardoor ik eindelijk weer aan de slag kan gaan om de verloren spierkracht in mijn rechterbeen terug te winnen.

Dr. van Roermund gaf tijdens mijn laatste bezoek ook aan niet te weten of hij verder opereren – na de complicaties met de botgroei en het bloedverlies – naar zichzelf toe kan verantwoorden. En inmiddels was ik ook al een stuk vertrouwen in hem kwijt geraakt en heb ik gevraagd om een second opinion.

Op dit moment staat er een afspraak in januari met dr. van Heerwaarden bij de Sint Maartenskliniek in Woerden. Ik ben benieuwd naar de visie van deze arts op mijn geval, de operaties en resultaten tot nu toe, en een nieuw plan de campagne.

Maar goed: I’m still alive and kicking, weliswaar met benen die, na twee operaties, alles kunnen behalve kicken. Ik heb  besloten om voor de rest van 2013 deze issues even te ‘parkeren’, om er in 2014 weer vol goede moed tegenaan te gaan.

P.S. Omdat de ilizarov-notities eigenlijk nooit over het ilizarov-frame zijn gegaan, en er inmiddels ook een standcorrectie heeft plaatsgevonden zonder een ilizarov-frame, heb ik besloten om voortaan verder te gaan onder de noemer O-Notities. Niet de ‘O’ van ‘Oh oh… foute boel’, ‘Oh nee!’, mijn bloedgroep: ‘O positief’ of ‘Orthopaedie’, maar simpelweg de ‘O’ van de O-stand in mijn benen *knipoog*.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

Bron
Bron

Ilizarov-notities #26 | Een twinkel

Van de week ging ik met een vriendin lunchen in Utrecht. Sinds de operatie, afgelopen april, had ik haar al wel een paar keer gezien, maar dat was bij elkaar thuis, en nu hadden we weer eens op ‘locatie’ afgesproken. Terwijl ik in de bus zat naar Hooi – echt een leuke (werk)plek voor ontbijt/lunch –  bedacht ik me dat ik dit ontzettend had gemist.

Het gevoel van ‘vrijheid’ om weer ergens buiten de deur af te spreken. Het gevoel van weer ‘normaal’ zijn en – ok, er zit nog steeds een waggel in – te kunnen lopen. Maar ook het gevoel om weer onder de mensen te zijn, nadat ik maandenlang dag in dag uit thuis hebt gezeten en vrij weinig real life contact had met andere mensen.

Sowieso heb ik de laatste tijd het gevoel dat ik steeds meer begin ‘op te leven’ sinds de operatie en de perikelen rondom toekomstige operaties.

Ik houd mij bezig met leuke en interessante projecten, op vrijwillige basis. Ik ben eergisteren voor het laatst bij de acupuncturiste/fysiotherapeute geweest en mag nu zelf verder met conditie en kracht opbouwen. Ook heeft dr. van Roermund vorige week een schriftelijke overdracht gemaakt voor dr. van Heerwaarden, en ik ben zeer benieuwd wat deze ‘nieuwe’ dokter voor mij kan betekenen en wat zijn visie is op mijn ‘geval’.

Na regen komt zonneschijn? Zeker wel, of met de woorden van de desbetreffende vriendin die ik introduceerde aan het begin van deze blogpost: “Ik zie Liselore weer, eerst hing er nog een soort sluier over je heen, nu zie ik weer een twinkel in je ogen.”

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

© LizLohren.nl
*gniffel*

Ilizarov-notities #25 | Rekken & Strekken

Tot ongeveer mijn twintigste moest ik van sporten niets hebben. Ik heb het wel geprobeerd hoor, proeflesje hier, proeflesje daar, maar op een paar jaar paardrijden na, was sporten voor mij geen prioriteit. Totdat ik ineens een knop omzette. Ik nam een abonnement bij de sportschool om de hoek (wel zo makkelijk) en kreeg de smaak te pakken, vooral de groepslessen KickFun (het heeft iets weg van KickBoksen) waren favoriet.

Meerdere malen per week werkte ik mij volledig in het zweet, sloeg mijn knokkels stuk op de KickBag (goed intapen is de truc) en de les Pilates die er achteraan kwam, ach dat ene uurtje extra… Helaas wordt KickFun niet overal gegeven en moest ik na een verhuizing op zoek naar een alternatief, dit werd een combinatie van fitness (cardio en krachttraining) en BodyBalance (een combinatie van Pilates, Yoga en Tai-Chi).

Maar ja, toen was het ruim twee jaar geleden na het ilizarov-frame ‘klaar’ met het sporten. Nog steeds denk ik weleens met ‘weemoed’ terug aan de tijd dat ik op en top in vorm was én… heel flexibel! Inmiddels zit ik in mijn tweede revalidatietraject, na de heupoperatie, en wil ik heel graag die flexibiliteit weer terug in mijn heup-, knie- en enkelgewrichten van beide benen. Ja, beide benen, ook het been waar het ilizarov-frame omheen heeft gezeten is nog steeds niet back in shape.

Maar ja, ik ken mezelf, zodra ik mij weer aan zou melden voor lessen Pilates en BodyBalance moet en zal ik meteen ALLE oefeningen mee kunnen doen, een vol uur lang… Tja, waar begin je dan? Nou, op YouTube dus! Ik ontdekte het kanaal Blogilates met Pilates-oefeningen. De oefeningen die mij aanspraken op Blogilates kan ik in alle rust thuis op mijn matje en ook aanpassen of stoppen wanneer ik wil.

Zo gezegd, zo gedaan, dagelijks rek en strek ik met deze video:

…meer pilates-oefeningen zijn terug te vinden in deze afspeellijst. Mijn doel is om uiteindelijk de ‘bridge’ te kunnen  zonder op mijn hoofd te hoeven steunen.

* Let op: ik ben natuurlijk geen expert op het gebied van revalideren! Luister goed naar je eigen lichaam, als iets niet goed voelt, doe het NIET en overleg met je arts en/of fysiotherapeut over wat je wel en niet kan.

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

.