365 Dagen Positief ~ Zorgeloos Gelukkig

Gisteren kreeg ik mijn achtste e-mail van 365 Dagen Positief. Het onderwerp van de e-mail luidde: ‘de weg naar geluk’, maar de inhoud richtte zich meer op het hebben van ‘zorgen’. Zorgen om problemen waar je geen grip op hebt. Piekeren en allerlei ‘wat als’ scenario’s bedenken, die je alleen maar onrust bezorgen. Zaak is om onderscheid te maken tussen ‘zorgen’ omtrent situaties waar je op het moment zelf iets aan kunt doen om de zorgen weg te nemen, en in alle overige gevallen kun je maar beter je (pieker)gedachten loslaten.

Piekeren, laat ik daar nu toch een *ster* in zijn. Geen rust in mijn hoofd en mijn lijf. Overuren draaien mijn hersenen. Het is ook  niet verwonderlijk dat ik moeilijk in slaap kom en een onrustige slaper ben. Ja, zelf ’s nachts gaan mijn gedachten nog alle kanten op, waardoor ik de meest vreemde dromen droom. Mijn brein moet immers een manier vinden om de overload aan gedachten te kunnen verwerken.

Het allerbeste ben ik in de ‘wat als’ scenario’s. Alles wat er al gebeurd is, kan ik analyseren op de meest microscopisch kleine punten die ik anders of beter had kunnen doen. Kun je je voorstellen hoe ik dan soms in bed lig? De nacht voordat ik deze ‘zorgelijke’ e-mail ontving can 365 Dagen Positief, bijvoorbeeld ook zo’n rusteloze nacht kunnen worden, maar… werd het toch niet.

Zonder in details te treden had ik een bijzonder slordig foutje gemaakt op het gebied van het maken van een back-up. Een beginnersfoutje – waarvan ik ook nog steeds niet snap waarom ik er niet van tevoren bij stil had gestaan – maar waarmee ik wel iets van iemand anders heb gewist. Niet handig, en natuurlijk was de persoon in kwestie er niet al te gelukkig mee. ’s Avonds laat  was ik nog mailtjes aan het versturen met mijn excuses.

Maar toen ik na de laatste e-mail mijn laptop dichtklapte en onder mijn dekbed kroop, merkte ik voor het eerst dat ik bij mezelf dacht: ‘Het is gebeurd. Ik kan het niet meer veranderen. Ik heb mijn excuses aangeboden. Er bestaan ergere dingen in het leven. Mijn hoofd zal er echt niet afgebeten/geknabbeld/gescheurd/geschoten worden. Welterusten, Lies.’ En ziedaar:

Loslaten vereist soms, niets meer en niets minder, dan welterusten zeggen.

[Twee bovenstaande quote]

VOLG JE MIJ AL OP
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

8 Zorgeloos Gelukkig © LizLohren.nl

Waarom ik mij heb opgegeven voor 365 Dagen Positief

Posted on: 10 januari 2014, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *