365 Dagen Positief ~ [on]Mogelijk

Goedemorgen! Gisteren ontving ik mijn 77e e-mail van 365 Dagen Positief over mogelijk versus onmogelijk en hoe dit een kwestie van perspectief is en de beperkingen die wij onszelf op (laten) leggen. Een kind heeft een oneindige fantasie en ziet alleen maar mogelijkheden, een volwassenen persoon beperkt zichzelf met de gedachte: ‘eerst zien dan geloven’. Waarom niet het kind in je levend houden en eerst geloven?

In mijn doen en laten kan ik soms übervolwassen overkomen. Ik wik en weeg. Luister sneller naar wat mijn verstand mij zegt te doen dan naar mijn gevoel. Maar ondertussen ben ik de grootste dagdromer die er bestaat. Bijna non-stop fantaseer ik erop los, denk ik in verhalen, stippel ik grootste toekomstdromen uit en spring ik zonder enige twijfel in het diepe. In mijn hoofd kan ALLES!

Maar in mijn dagelijks leven blijft er van dat ALLES bar weinig over. Niet realistisch genoeg. Kan ik toch niet. Doe even normaal zeg. Hmmm… en tegelijkertijd steekt er dan ook weer een opstandig duiveltje de kop op – met een zwaartje, punthoorntjes en een puntstaartje – dat zegt: ‘maar ik doe toch lekker wat ik zelf wil’.

Soms kan ik me zo onmogelijk mogelijk voelen… En ik vind het GEWELDIG! Hoe vaak ik mezelf ook vastzet in het gebied tussen kan dit wel of niet, is het iets dat bij mij hoort. En ik mag van mezelf best wat vaker het duiveltje in mij wakker maken. En als ik daarmee op mijn bek ga, dan vind ik dat – ja – heel erg, maar ook dat is geweldig, (on)mogelijk of niet.

~  Vind jij jezelf (on)mogelijk? ~

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

LIEVER UPDATES VIA EMAIL? SCHRIJF JE IN VIA HET MENU RECHTS  >>>

77 [on]mogelijk © LizLohren.nl

Waarom ik mij heb opgegeven voor 365 Dagen Positief

Posted on: 21 maart 2014, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *