365 Dagen Positief ~ Altaar

Goedemorgen! Gisteren ontving ik mijn 146e e-mail van 365 Dagen Positief met als thema:

Een altaar(tje)

Jaren geleden, toen ik nog zo groen als gras was – volgens mij was ik een jaar of 19 – werd ik gedumpt door mijn eerste vriendje. Het hek was volledig van de dam, ik huilde mijn ogen uit mijn hoofd en was afgrijselijk overstuur. Achteraf gezien kan ik me daar nog over verbazen, want zo bijzonder was de hele gozer nu ook weer niet, maar ja, eerste vriendje hè, en een week later waren we notabene weer bij elkaar!

Maar goed, een week lang was ik zo van de kaart dat mijn opa het niet aan kon zien en besloot een kleine boeddha te halen als troost. Een boeddha van de liefde… die oma maar aan mij moest geven terwijl hij bezig was met een kruiswoordpuzzel. Tranen! Tranen! Tranen! Mijn hart smolt en brak nog eens, en zag ik daar ook een paar traantjes in de ogen staan van mijn opa? Oh mensen, de liefde in zo’n klein gebaar!

146 Altaar © LizLohren.nl

Gek was ik op die kleine boeddha… en gek van verdriet werd ik toen het beeldje tot twee keer toe op de grond viel en niet meer te lijmen viel. Wederom kon opa mijn tranen niet aanzien en kwam aanzetten met een nieuwe boeddha, een grotere dit keer, die niet zo snel stuk zou vallen… hopelijk. En inderdaad, de boeddha heeft inmiddels meerdere verhuizingen – en meerdere gebroken harten – doorstaan vanaf een plankje in of op de boekenkast waar ik ‘m altijd kon zien.

En toen ging ik laatst weer verhuizen, en in plaats van de boeddha weer in de boekenkast te zetten, werd ik getrokken naar de vensterbank. Zonder dat ik erbij nadacht creëerde ik daar een soort altaartje, alsof het zo moest zijn. Nu kijk ik elke dag naar mijn boeddha in de vensterbank tegenover mij, en bedenk ik me nu ook dat dit kleine stukje vensterbank symbool staat voor een tastbaar stukje liefde… en geluk.

~ Heb jij een altaartje of speciaal plekje in je huis? ~

Dream On & Write On
Liselore

VOLG JE MIJ AL VIA
TWITTER | INSTAGRAM | BLOGLOVIN’ | PINTEREST

 

Posted on: 29 mei 2014, by : Liselore

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *